Νταϊρέκτλι του δε χελ εντ μπιγιόντ (μέρος β’)

[Στο προηγούμενο γνωρίσαμε τον αρχάγγελο Ουριήλ με εγγενή προβλήματα φροϋδικής φύσης και τον ενίοτε προπέτη γέροντα Παΐσιο που κλήθηκε να παρουσιαστεί για επείγουσα κομματική δουλειά. Έγινε επίσης μια γεωγραφική περιήγηση στον Παράδεισο και γνωρίσαμε την Θεία Μαγκούρα δια των Χερουβείμ.]

Ο Παΐσιος ήξερε ότι έτρεχε ένα αχτίφ στελεχών και μακάριζε μέσα του που είχε μείνει ένα απλό ουτιδανό μέλος, μια πενιχρή προσθήκη στον κατάλογο ώστε η μόνη χρησιμότητά του ήταν να ψηφίζει τη γραμμή στις συνελεύσεις και να εκλέγει στα όργανα τις προτάσεις της Αγίας καθοδήγησης. Οι ατελείωτες συνεδριάσεις για θέματα όπως το filioque ή η οσιοποίηση του δια Χριστόν Σαλού στάρετς Ζωσιμά στη Σιβηρία ήταν επαρκής λόγος να αποφύγει οποιαδήποτε θέση απαράτσικ και επειδή νόμισε ότι είδε πλήθος φτερών να φτερουγίζουν στο φως βιάστηκε να προσθέσει στη σκέψη του «..αλλά όπως πάντα και όπως πρέπει, γεννηθήτω το θέλημά Σου».

Το ταξίδι προς τα γραφεία της Οργάνωσης ήταν βαρετό, όπως όλα στην αιώνια ανταμοιβή των άμωμων. Αραιές ψαλμωδίες άρχισαν να ακούγονται από τα μέσα της διαδρομής, αλλά αυτό ήταν σύνηθες όσο προχωρούσε κανείς με κατεύθυνση προς το φως. Αν κάποιος είχε επιθυμήσει την γνωριμία με τα εξαπτέρυγα και τις μαγκούρες τους, θα μπορούσε να σχολιάσει ότι αφού η ένταση της επουράνιας μουσικής αυξάνει με τέτοιους ρυθμούς, οι Θρόνοι, οι Δυνάμεις και τα Σεραφείμ θα πρέπει να κυκλοφορούν με ωτασπίδες τόσο κοντά που κάθονται στη πηγή του φωτός. Ή μήπως στη Πηγή του Φωτός; Άραγε η τιμωρία πέφτει και στο γραπτό λόγο ή μόνο στον προφορικό και την βέβηλη σκέψη; Και πως αντιλέγει κανείς στην πρόταση ότι ούτως ή άλλως η σκέψη προηγείται του λόγου; Με αυτά και μ’ εκείνα, σαχλαμάρες για να περάσει ο χρόνος που τελικά «ουκ έσται τέλος», έφτασε ο γέρων στα γραφεία. Εκεί πάλι περίμενε στο προθάλαμο με νηστεία αναγκαστική και προσευχή ηθελημένη – μην ξεχνάμε που βρισκόμαστε και πως βρέθηκε ο καθείς εδώ – ώσπου ο προστάτης άγγελος  της Οργάνωσης του επέτρεψε την είσοδο.

Το Γραφείο σύσσωμο ή μάλλον μιας και τα υλικά σώματα μόνο κατ’ οικονομίαν υφίσταντο, σύψυχο περίμενε πίσω από μιαν Άγια Τράπεζα συσκέψεων. Το θέαμα ήταν λαμπρό αλλά αποκαρδιωτικό. Ο Άγιος Κωνσταντίνος, μέλος της Κεντρικής Επιτροπής, αναπληρωματικό μέλος του Πανάγιου Γραφείου και Γραμματέας του Τομέα Ελληνορθοδοξίας στη μιαν άκρη από την καθοδήγηση. Οι Άγιοι Σέργιος και Βάκχος που πηγαίνουν ομού, παρότι δεν είναι Χιώτες και η Αγία Μαρκέλλα που πηγαίνει μόνη της παρότι Χιώτισσα, από το Γραφείο της Μηλέας Παραδείσου στη μέση. Και στην άλλη άκρη, μόνος του και μισοκρυμμένος στο σκοτάδι, ο Άγιος Ραφαήλ με τα λαμπερά μάτια των φανατικών που μέχρι και τους Αρχάγγελους γέμιζαν με ζόφο. Επίσημα μέλος του Πανάγιου Γραφείου, με συνοπτικές διαδικασίες μετά το τραυματικό τελευταίο Συνέδριο και υπεύθυνος της Ιδεολογικής Διαφώτισης. Η φημολογία για την πραγματική του δύναμη είχε βέβαια κατακλύσει την χλοερή πεδιάδα.

«Δίδαξόν με τα δικαιώματά Σου αλλά σκούρα τα πράγματα…» σκέφτηκε ο Παΐσιος.

(Συνεχίζεται…)

Advertisements

1 Comment

Filed under Uncategorized

One response to “Νταϊρέκτλι του δε χελ εντ μπιγιόντ (μέρος β’)

  1. Pingback: Νταϊρέκτλι του δε χελ εντ μπιγιόντ (μέρος γ’) | Υπόγεια διαδρομή

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s