Tag Archives: ΣΥΡΙΖΑ

Ορθή Επανάληψις

20121119-181840.jpg

Η σάτιρα κύριε Γκογκολπωσελένε έχει ένα όριο. Για την πληρέστερη ενημέρωση των αναγνωστών κι αφού ζητήσω ειλικρινά συγνώμη, βάζω την πραγματική είδηση. Μην παραπληροφορείτε κύριοι, υπάρχουν επαγγελματίες γι’αυτή τη δουλειά.

ΟΡΘΗ ΕΠΑΝΑΛΗΨΙΣ

Την επανατύφλωση των προσφάτως θεραπευθέντων τυφλών στη Ζάκυνθο υποσχέθηκε ο Παναγιώτης Λαφαζάνης, «μόλις ο ΣΥΡΙΖΑ γίνει κυβέρνηση».

Ο κ. Λαφαζάνης μιλώντας στην πρωινή εκπομπή του MEGA, σε ερώτηση για το τι θα κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ με τους επιδοματούχους τυφλούς που ξαφνικά τα είδαν όλα μ’ άλλο μάτι, είπε: «Θα τους κάνουμε να ξαναχάσουν το φως τους και να ξαναβρούν τα επιδόματά τους πίσω, γιατί να τους τα κόψουμε, αυτό είναι το πρόβλημα, με ποιες διαδικασίες, με ποια κριτήρια τους τα κόβουν».

Leave a comment

Filed under Uncategorized

Λάφα, Θεέ, πάρε την ΠΑΕ

Λαφαζάνης: Οταν ο ΣΥΡΙΖΑ γίνει κυβέρνηση θα πάρει πίσω όσους βγουν σε διαθεσιμότητα

Ο κ. Λαφαζάνης μιλώντας στην πρωινή ενημερωτική εκπομπή του MEGA όταν ρωτήθηκε τι θα κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ με τους υπαλλήλους που θα βγουν σε διαθεσιμότητα είπε «Θα τους πάρουμε πίσω γιατί να τους διώξουμε, αυτό είναι το πρόβλημα, με ποιες διαδικασίες, με ποια κριτήρια τους διώχνουν».

Το ζήτημα που προκύπτει, ωστόσο, είναι οι άλλοι. Εκείνοι που δεν θα βγουν σε διαθεσιμότητα διότι δεν έχουν προσληφθεί. Με ποιες διαδικασίες, με ποια κριτήρια μένουν στην απέξω; Αυτό είναι το πρόβλημα. Επείγει να γραφτεί εκ νέου Το Κεφάλαιο, όπως επίμονα ζητά, καιρό τώρα, ο Παναγιώτης Λαφαζάνης, προκειμένου να δοθεί απάντηση.

Leave a comment

Filed under Uncategorized

Το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω

Αλέξης Τσίπρας, 3/9/2012: «Η 3η Σεπτέμβρη δεν έχει κληρονόμους και δικαιούχους, δεν μπορεί να είναι ιδιοκτησία από κληρονομιά οποιουδήποτε. Είναι κτήμα του ελληνικού λαού».

«Η Ελλάδα δεν τεμαχίζεται και δεν εκχωρείται».

Μετά το πέρας της εκδήλωσης του Νέου Αγωνιστή για τον εορτασμό της 3ης Σεπτέμβρη, ανακοινώθηκε η διοργάνωση Πλατιού Λαϊκού Εναλλακτικού Ριζοσπαστικού Ενωτικού Κοινωνικού Κάμπινγκ στην Παναγία Σουμελά. Κατά την τελετή έναρξης, ο Αλέξης Τσίπρας θα ανέβει ώς το μοναστήρι γονυπετής, ενώ από τα Ενωτικά Μεγάφωνα του Λαού θα αντηχούν τα Carmina Burana (ειδική Λαϊκή Επιτροπή θα αναλάβει να εξηγήσει στον Σκουρλέτη και στην Κωνσταντοπούλου ότι πρόκειται για λατινικές λέξεις, τα Κάρμινα Μπουράνα, όχι για την Καρμίνα, Λαϊκό Δημοκρατικό Ενωτικό μοντέλο από το Καράκας). Την ίδια στιγμή, Λαϊκά Δημοκρατικά Κοινωνικά Ενωτικά Τάνκερ (ο Νέος Αγωνιστής, η 3η Σεπτέμβρη και η Εθνική Κυριαρχία) θα μοιράζουν πετρέλαιο Βενεζουέλας στον Λαό, ενώ οι συνιστώσες θα παρελαύνουν, προσφέροντας ένα υπερθέαμα πανδαισίας χρωμάτων. Ο Αλέξης θα προσκυνήσει την εικόνα —που ανήκει στον Λαό και όχι στους παπάδες— και μετά θα εκφωνήσει Πλατύ Δημοκρατικό Κοινωνικό Ενωτικό Εναλλακτικό Λαϊκό Λόγο με τίτλο «το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω». Μετά την ομιλία, νεολαίες και νεολαίοι του ΣΥΝ θα ψάλουν τον Νέο Δημοκρατικό Λαϊκό Ενωτικό Κοινωνικό Ύμνο του ΣΥΡΙΖΑ:

Μόνο να γράφεις τ’ όνομά σου
συ και το άλλο σου μισό
να συλλαβίζεις τα όνειρά σου
Ε-νω-τι-κό, Κοι-νω-νι-κό…

Θα σε ξανάβρω στους μπαξέδες
τρεις του Σεπτέμβρη να γυρνάς

πετρέλαιο Βενεζουέλας
τα παλικάρια
τα παλικάρια να κερνάς.

Θα ακολουθήσουν γυμναστικές επιδείξεις (ο Παπαδημούλης θα κάνει επιτόπιες κυβιστήσεις κρατημένος μόνον από τα αυτιά του Κουράκη και του Δρίτσα) και η ημέρα θα κλείσει με Λαϊκό Ενωτικό Δημοκρατικό Γλέντι. Ο Λαός αγκαλιασμένος θα τραγουδήσει Λαϊκά Ενωτικά Τραγούδια:

Με παράσυρε το ρέμα
μάνα μου, δεν είναι ψέμα,
ήθελα να πάω Καράκας
αλλά πιάστηκα μαλάκας.

Το βαπόρι απ’ την Περσία (τρις)
πιάστηκε στην Κορινθία
τόνους έντεκα γεμάτο
με πετρέλαιο μυρωδάτο.
Τώρα κλαίει ο Λαός
και ο Κωνσταντόπουλος.

Στην Ελλάδα δεν μπορώ
αχ, πετρέλαιο να βρω
έχει φαίνεται αρκετό
μα είναι, μάνα μ’, στον βυθό.
Εγώ θέλω να ’ν’ του Τσάβες
να γεμίσουνε οι κάβες
να το πάρω μπιρ παρά
το πετρέλαιο, μια φορά.

 Δυο πόρτες έχει η ζωή
άνοιξα μια και μπήκα
σεργιάνισα ένα πρωινό

κι ώσπου να ‘ρθει το δειλινό
από την άλλη βγήκα.
 [sic]

 Ωρέ να ’σαν τα νιάτα δυο φορές, τα γηρατειά καμία
να ’βαζα το ζιβάγκο μου, να ’βγαινα στην πλατεία.

Καπετάνιο πρώην κνίτη,
καροτσέρη τροτσκιστή,
στον Περαία έχω πασπίτη
και στη Ζέα πασοκτζή.

 

 

Leave a comment

Filed under Uncategorized

Το μέλλον των παιδιών μας

— Τι είναι, τελικά, αυτό που καθιστά τη διαφήμιση ανώτερη της κριτικής; Δεν είναι η κόκκινη επιγραφή νέον που αναβοσβήνει, αλλά η αντανάκλασή της, σαν πυρκαγιά, στην άσφαλτο. —
Walter Benjamin

Όντως, «με το μέλλον των παιδιών μας δεν παίζουμε». Γι’ αυτό και κάνουμε ό,τι είναι δυνατόν για να τους μεταδώσουμε την άθλια αισθητική μας. Για να σιγουρευτούμε ότι το μέλλον τους δεν θα είναι διαφορετικό από το παρόν τους. Αυτό ξέρουμε, αυτό εμπιστευόμαστε. Θα μου πεις, τι περίμενες από τη δεξιά του Φαήλου; Το κεντρικό σποτ της ΝΔ στις προηγούμενες εκλογές (6/5/2012) τέλειωνε με τον Αντώνη Σαμαρά να τον περικυκλώνουν τα ζόμπι. Απίστευτα αποτυχημένο προεκλογικό σποτ, για κόμμα που διεκδικεί εξουσία και διαθέτει χρήματα για την εκστρατεία του. Και τώρα λοιπόν, τώρα που ο παταγωδώς αποτυχημένος Σαμαράς, ελέω της ανερμάτιστης και οπορτουνιστικής πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ, προβάλλει ως ο εγγυητής της ευρωπαϊκής προοπτικής της χώρας (!), έχουμε επιστροφή στον Βασιλάκη Καΐλα.

Με το κεντρικό μήνυμα του σποτ —ή, μάλλον, με το μήνυμα που έχει ως διακηρυγμένο στόχο να περάσει  το σποτ—  συμφωνώ: είμαι κατηγορηματικά υπέρ της παραμονής της Ελλάδας στο ευρώ. Κι αυτό, γιατί πιστεύω ότι η έξοδος, πέραν των άμεσων δραματικών οικονομικών συνεπειών, θα αποτελεί ένα φοβερό πισωγύρισμα στον απομονωτισμό και τον αντιευρωπαϊσμό, το κατεξοχήν γόνιμο έδαφος για εθνικισμό. Και μη μου πει κανείς ότι δεν είμαστε επιρρεπείς σε κάτι τέτοια, ε; Το σποτ, ωστόσο, στην πραγματικότητα απευθύνεται σε αυτά ακριβώς τα ένστικτα που θα βρουν κυρίαρχη έκφραση έτσι και βγούμε από την ευρωζώνη: Στον φθόνο και στην ψωροπερηφάνια του νεοέλληνα, που δεν θα ανεχτεί να είναι στο ευρώ το Βέλγιο και η Κύπρος και να μην είναι η Ελλαδάρα.  (Εδώ που τα λέμε, έκφραση βρίσκουν ήδη, στα σκοτεινά υπόγεια της δεξιάς πολυκατοικίας, κι όχι μόνο στα υπόγεια αλλά και σε ένα καινούριο, ανεξάρτητο οροφοδιαμέρισμα).  Δεν θέλει και πολύ μυαλό για να καταλάβεις σε τι Ελλάδα αλλά και σε τι Ευρώπη —χορηγό επιδοτήσεων στους βαμβακοπαραγωγούς— ονειρεύεται να μας γυρίσει η ΝΔ. Η μελό ψωμοζητουλιά, που προβάλλει στην πραγματικότητα το σποτ της ΝΔ, είναι η άλλη όψη του μαχαλοτσαμπουκά του Πάνου Καμμένου. Λογικό είναι: τις δικές του ψήφους προσπαθεί να πάρει πίσω.

Θα μου πεις, ο λαός πεινάει, μνημόνια, ανεργία — η αισθητική είναι το πρόβλημά σου; Όχι. Το πρόβλημά μου είναι η φτώχεια και η ανεργία. Αλλά η αισθητική πενία, καθώς απηχεί την τρομακτική ένδεια του δημόσιου λόγου, μου δημιουργεί τον εξής απολύτως συγκεκριμένο και άκρως πολιτικό φόβο: Δεν βλέπω από πού θα έρθει η αλλαγή. Πώς θα πατήσει σε ιδέες, αν ιδέες δεν υπάρχουν; Πού είναι το γόνιμο έδαφος για να γίνει πραγματικός διάλογος, ώστε οι ιδέες και οι προτάσεις να μπουν στη βάσανο της κριτικής; Σε ποιο γήπεδο θα παίξουμε μπάλα ώστε να ξεσκαρτάρουμε τους τζάμπα μάγκες, τους όψιμους μεταρρυθμιστές και τους δημαγωγούς; Έτσι, άιντε, πάμε να δοκιμάσουμε τα όποια κομματικά προγράμματα στην πράξη, κατευθείαν; Και ο κυρίαρχος λαός πώς θα κρίνει; Δεν υπάρχουν Ιδέες χωρίς Λόγο, πώς να το κάνουμε.

Ο ΣΥΡΙΖΑ δικαίως κατηγορεί τη ΝΔ για επιστροφή στη ρητορική της δεξιάς του ’50. Ο ίδιος πάει λιγότερο πίσω στο χρόνο, μετακινούμενος και στον (πολιτικό) χώρο, στη ρητορική και στις πρακτικές του ΠΑΣΟΚ της δεκαετίας του ’80. Μιάμιση μέρα τώρα, Μιχελάκης και Σκουρλέτης ανταλλάσσουν ανακοινώσεις «επιρρίπτοντας ο ένας στον άλλον ευθύνες για το ναυάγιο του ντιμπέιτ Σαμαρά-Τσίπρα». Όποιος αντέχει, ας τις βρει να τις διαβάσει: εγώ το έκανα διαγωνίως, όσο άντεξα. Έχω παρακολουθήσει πόλεμο ανακοινώσεων μεταξύ οργανωμένων φιλάθλων αντίπαλων ομάδων που και πιο ευφάνταστος ήταν και λιγότερο χυδαίος και ελληναράδικος. Αλλά αυτό το γήπεδο διάλεξαν. Τόσο ξέρουν, τόσο μπορούν.

«Με το μέλλον των παιδιών μας δεν παίζουμε», λέει. Μεταξύ τους παίζουνε, λες και είναι ακόμα παιδιά. Δεν διαθέτουν όμως, σε αντίθεση με τα πραγματικά παιδιά, το τεκμήριο της αθωότητας. Πρόκειται για επιλογή. Ακόμα —ή πάλι—πιάνει. Ένστικτο οπαδικό, γηπεδικό, παιδικό. Πρέπει να προσέξουν, όμως, γιατί τώρα ο χρόνος τρέχει πολύ πιο γρήγορα· και τα παιδιά βαριούνται εύκολα στο μαντρί.

Leave a comment

Filed under Uncategorized

Στο δρόμο γεννιούνται οι συνειδήσεις

Κακώς το σύστημα και τα παπαγαλάκια του κατηγορούν τον ΣΥΡΙΖΑ για τη συνεργασία του με τη Λούκα Κατσέλη, ότι δήθεν πρόκειται για προσέγγιση του βαθέος ΠΑΣΟΚ. Η «Υπόγεια Διαδρομή» δημοσιεύει αποκλειστικές πληροφορίες που αποκαλύπτουν ότι, στην πραγματατικότητα, πρόκειται για κίνηση βαθύτατα ανατρεπτική και αντιστυστημική. Τρέμουν οι αστοί, κρύβονται στις τρύπες τους οι δοσίλογοι και οι τοκογλύφοι και τα θεμέλια του συστήματος τρίζουν, κρ κρ κρρρρρ…

— Αχ, έλα βρε Μάκη μου, δοκίμασέ το, να χαρείς, μη μουλαρώνεις. Α πα πα, τι κέρατο κεφαλονίτικο είσαι ρε παιδάκι μου, αμάν!
— Αφού δε μου κάνει ρε Λούκα λέμε, γαμώ το κέρατό μου γαμώ! Κι εσύ έπρεπε να πας να μου το πάρεις από το Μοναστηράκι; Δεν μπορούσαμε να πάμε σε ένα μαγαζί της προκοπής να πάρω καινούριο;
— Μα αφού έτσι τα φοράνε τα παιδιά τώρα, πρέπει να είναι φθαρμένο.
Ο Γεράσιμος Αρσένης γρύλλισε. Ήταν έξαλλος. Ακούς εκεί, να τον βάλει να φορέσει αμπέχονο στα γεράματα. Και με τη φάτσα του Τσε στην πλάτη. Να τον δει στον δρόμο κανένας Σκανδαλίδης και να αρχίσει το δούλεμα. Άσε που δεν του έκανε. Είχε πάρει κιλά τελευταία. Σκατά.
— Τα παιδιά, άκου «τα παιδιά». Το κωλόπαιδο χοροπήδαγε στα κάγκελα του σχολείου και τραγούδαγε «κάτσε καλά, Γεράσιμε». Και ήμουνα κοτζαμάν υπουργός. Και τώρα εσύ θες να τρέχω μαζί του σε πορείες και μαλακίες. Δε φτάνει που του έδωσα την έδρα στην Κεφαλονιά, πρέπει τώρα να κάνω και επανάσταση, μη χέσω.
— Μα βρε αγόρι μου, πώς αλλιώς, έτσι γίνονται τώρα τα πράγματα… Εξάλλου δεν χρειάζεται να πάμε από την αρχή. Να, λιγάκι στη Σταδίου να περπατήσουμε, να ανέβουμε το Σύνταγμα μέχρι τη Βουλή. Ίσα να μας πάρουν οι κάμερες, μετά φεύγουμε. Έτσι κι αλλιώς, θα αρχίσουν τα δακρυγόνα. Έλα, έλα, μην κάνεις έτσι. Θα σε πάω μετά για κεμπάμπ στο Μοναστηράκι, πρόσθεσε τρυφερά η Λούκα.
Ο Γεράσιμος το σκέφτηκε. Την πορεία δεν τη γλίτωνε, αλλά τουλάχιστον είχε να περιμένει το κεμπάμπ. Χώρια που δεν του πήγαινε να της χαλάσει χατήρι. Την αγαπούσε τόσο πολύ…
— Ναι, αλλά εμένα μου είχες πει ότι θα γινόμουν πρωθυπουργός, έστω υπηρεσιακός, είπε, κοιτώντας την με παράπονο και παίζοντας ανεπαίσθητα τις βλεφαρίδες. Ήταν το κόλπο του για να τη ρίχνει. Εκείνη έλιωσε:
— Αχ, μωρό μου, το ξέρω ότι σου είχα υποσχεθεί… Αλλά να, στράβωσε… Αφού δεν θέλαν οι άλλοι… Κοίτα όμως, θα είναι ωραία. Θα περπατήσουμε, να κάνεις και λίγο γυμναστική. Θα τραγουδήσουμε, θα πούμε συνθήματα και μετά κεμπάμπ και μπυρίτσα παγωμένη.
Ο Γεράσιμος σηκώθηκε απρόθυμα και φόρεσε με δυσκολία το αμπέχονο και τα σταράκια, αφού βεβαιώθηκε ότι η Λούκα είχε βάλει μέσα τους ειδικούς ανατομικούς πάτους. Τα πέλματά του τον πέθαιναν. Κοιτάχτηκε στον καθρέφτη. Η Λούκα πλησίασε και του πασάλειψε τη μούρη με κάτι άσπρο.
— Έλα μωρέ, δεν είναι δα και κατακαλόκαιρο, δεν χρειάζομαι αντηλιακό για μισή ώρα περπάτημα!
— Βρε κουτό, είπε η Λούκα γελώντας, δεν είναι αντηλιακό. Για τα δακρυγόνα είναι αυτό. Μη φοβάσαι, πρόλαβε την αντίδρασή του, θα φύγουμε εγκαίρως. Αλλά πρέπει να δείχνεις μάχιμος και επικίνδυνος. Για τις κάμερες, καταλαβαίνεις…
— Γαμώ το κέρατό μου μέσα, πού έμπλεξα ο άνθρωπος στα γεράματα…
— Μην το λες αυτό, δεν είσαι γέρος, ρε μωρό μου, είπε η Λούκα. Τον Γλέζο δεν τον έχεις δει; Πρώτη μούρη στις πορείες. Εσύ είσαι τζόβενο μπροστά του.
Ο Γεράσιμος ένιωσε τη Λούκα να τον πιλατεύει πίσω από την πλάτη του. Κάτι έκανε, του τραβολογούσε το μαλλί και τον πόνεσε.
— Άου, άουτς! Τι είναι πάλι, ρε πούστη μου;
— Τίποτα, τίποτα. Μην κουνιέσαι. Κάτι εξτένσιονς σου βάζω. Δεν είναι τίποτα, τελειώνουμε σε μισό λεπτό.
— Έχεις τρελαθεί τελείως; Τι μαλακίες είναι αυτές;
— Μάκη, μη μου φωνάζεις, εντάξει; Άντε μπράβο. Δεν μπορείς να κατέβεις σε πορεία χωρίς κοτσίδα. Τελεία και παύλα. Έλα, έλα, πρόσθεσε η Λούκα πιο γλυκά, θα δεις, θα σου αρέσει… Είναι σαν του Τάσου του Κουράκη.
— Κοτσίδα; Ποιου Κουράκη; Ο Γεράσιμος τα είχε πλέον χαμένα.
— Του Τάσου, καλέ, του βουλευτή μας από τη Θεσσαλονίκη. Είχε κάνει και αντιπρόεδρος της Βουλής. Του παιδιού που γράφει τα ποιήματα… Έλα, δεν θυμάσαι; Σου είχα διαβάσει κάνα δυο… Δεν θυμάσαι εκείνο το ωραίο, που γράφει για την ομορφιά του δρόμου, τη μυρωδιά της ασφάλτου…
— Ώρες είναι να με βάλεις να διαβάζω και ποιήματα, μουρμούρισε ο Γεράσιμος. Αυτό μας έλειπε.
Κοιτάχτηκε πάλι στον καθρέφτη: αμπέχονο, κοτσίδα, στην πλάτη σακίδιο (δεν είχε καταλάβει γιατί, αλλά η Λούκα τού είχε πει ότι το σακίδιο είμαι must. Για να μην είναι τελείως άδειο, είχε βάλει μέσα τα βαφτικά της, μπας και χρειαζόταν να φρεσκαριστεί. Ο Γεράσιμος δεν είχε καταλάβει ούτε γιατί κουβαλούσε εκείνος τα βαφτικά και τι είχε το δικό της σακίδιο, αλλά προτίμησε να μην το κάνει θέμα.)
Η Λούκα τον κοίταξε με μάτια που έλαμπαν και του έσκασε ένα φιλί.
— Κούκλος είσαι!
— Ναι, μη χέσω…
— Έλα, έλα. Πες του οδηγού να φέρει το αμάξι, θα αργήσουμε. Το ΠΑΜΕ θα έχει ήδη περάσει, σε λίγο θα ξεκινάνε και οι πρώτες συνιστώσες από τους δικούς μας. Λοιπόν, κλειδιά, κινητό, τσιγάρα πήρα. Πορτοφόλι; Α, οκέι, εδώ το έχω. Λεφτά υπάρχουν, δόξα τω Θεώ. Χα χα… Έλα, Μάκη μου. Μη μου γκρινιάζεις. Θα περάσουμε ωραία, θα δεις. Εξάλλου, μην ξεχνάς, μωρό μου: στο δρόμο γεννιούνται οι συνειδήσεις.

1 Comment

Filed under Uncategorized

Φωτορεπορτάζ από τις τελευταίες πολιτικές εξελίξεις

Οι εκλογές πλησιάζουν, οι εξελίξεις τρέχουν, το πολιτικό σκηνικό είναι ρευστό. Οι ρεπόρτερς της «Υπόγειας Διαδρομής» βρίκονται πάντα στο επίκεντρο των γεγονότων και σας ενημερώνουν έγκαιρα και έγκυρα.

Οι paparazzi της «Υπόγειας Διαδρομής» εισχώρησαν στη Δεξιά Πολυκατοικία και εξασφάλισαν αποκλειστική φωτό της Ντόρας και του Αντώνη στον σοφά.

Στον πρώτο όροφο συνεδριάζει το οικονομικό επιτελείο του ΣΥΡΙΖΑ. Στο ισόγειο, ο Αλέξης Τσίπρας ετοιμάζεται να κάνει δηλώσεις.

Ο Ευάγγελος Βενιζέλος ετοιμάζεται να διαπραγματευθεί το μνημόνιο.

Στιγμιότυπο από τις προσπάθειες για ενότητα της αριστεράς.

Πορτρέτο του ΓΑΠ.

Leave a comment

Filed under Uncategorized

Το «βαθύ ΠΑΣΟΚ» και το «ρεύμα»


ΠΡΟΣΟΧΗ: Μην δοκιμάστε να διασχίσετε το Βαθύ ΠΑΣΟΚ μόνοι σας. Οι ανερμάτιστοι παρασύρονται από το ρεύμα.

Leave a comment

Filed under Uncategorized